чи бол миний дэвтэртэй хүүхэд

Өглөө ирээд ордог хэдэн блогуудаараа занжил ёсоор шагайж хэний айраг эсч вэ хэний охин өсч вэ гэдгийг шалгалаа..

Хэдэн сарын өмнөөс нэгэн блогийн үнэнч уншигч болсын. Миний нэг дотны найз шиг л санагддын. Яаг нөгөө Янжмаа шиг, яаагааав? гс.. Яажийгаа болооо яаасан болоо гээ хэрэг дурлана, санаа зовно, "хөөрхөнштээ, ийм ч тэнэг хүн байх гэж дээ, сахилгагүй хүүрийг зодхымсан" гээд эгдүү , хайр хүрнэ. Ер нь блог бичдэг хүмүүс бусдын тэр болгон гаргаад байдаггүй дотоод мөн чанараа өөрсдийн арга барилаараа илэрхийлчихдэг болохоор тухайн хүнийг бараглж багын найз шиг нь л мэддэг болчдым шиг санагддын. Тэр хүнийг Мишаа гэнэ. Анх манай ажлын охин надад блогийг нь сонирхуулжийлуу даа. 1,2 бичлэгийг нь уншчихаад ямар аймар гар вэ , арайчдээ гээд толгой сэгсэрч байлаа өөрөө нээх лаг ч юм шиг. Яваа яваандаа түүний ямар хүн бэ гэдгийг мэдэх тусам анхны төрсөн сэтгэгдэл арилсаар арилсаар авдрын ёроолд ороод атга гурилтай хамт ууршаад алга болсоон. Хэнбугай ч түүний талаар муу хэлсэн маргалджийгаал өмөөрөөд таг болгоно. Гэхдээ түүний талаар муу хэлэх хүн одоо бараг байхгүй л дээ. Мишаа тэр болгон хүнд байгаад байдаггүй сайхан сэтгэл,ухаантай, тусч ,сэргэлэн , сахилгагүй, хөгжилтэй, (шоучин архичин гэдгийг нь бичихгүй орхилоо:) ) зангаараа хүн болгоны хайрыг татдаг .., түүнтэй хамт байхад хэзээ ч ганцаардаж гансарч уйдаж хог дээр үсэрч лааз өшиглөхгүй, тэр гэрийхнийгээ болон найз нөхөд эргэн тойрныхоо бүх хүмүүсийн толгойны өвчин, томоогүй жаал нь ч гэсэн түүнийг байхгүй бол хорвоо дэлхий бүхэлдээ гунигт автна. Ер нь хүн заавал хэрсүү, айхтар, боловсролтой, өндөр мэдлэгтэй, мөнгөтэй, мундаг байх албагүй.. Хэрэв амьдрал надаас эдгээрийг заавал шаардахгүй л бол заавал ийм байх гэж ганц олдох амьдралаа үрэх хэрэггүй санагддын. Гол нь хүнд чин сэтгэлээсээ сайн сайхныг хүсч чаддаг, өөдрөг үзэлтэй, багахан юмнаас аз жаргалыг мэдэрч чаддаг, хүнээс илүү юм шаарддаггүй, хүнийг уучилж чаддаг, хүнийг байгаа чигээр нь хайрладаг байхад бүх юм аяндаа бүтэх юм шиг санагддын. Мэдэхгүй би зарим зовлон үзсэн хүмүүсийг хажууд хүүхдийн тоглоом шиг юм ярьжийж магадгүй. Ямар ч байсан өдий наслахдаа үзэж туулсан амьрал дээр бүрэлдэн бий болсон миний үзэл санаа энэ. Нохой хамартаа хүрэхээс усч гэдэг шиг цаг нь болоход болдог л ийн.
Өөө тэгээ харин өглөө блогоор нь шагайсан чинь Мишаагий маань аав нь өнгөрчихжээ. Би ч угаасаа тийм нялуун халуун, уран яруу үг муутай болохоороо ямар нэг юм бичий гэсэн чь хуруунаас үг гарсангүй. Гэхдээ нэг хүнд хар чулуу хавирганы сараалжин торон дотор аваачаад хийчих шиг болсон. Надад ийм байгаам чин түүнд ямар байгааг төсөөлөхөд ч бэрх. Хүмүүс нээхээ муухаймөө. Тийм хүнд хэцүү үед нь ЧИ ЭЦЭГИЙХЭЭ АЧИЙГ ХАРИУЛЖ БАЯРЛУУЛЖ ЧАДААГҮЙ дарарара дарарар. МИний бодлооор гэхдээ хараа .... би хүүүгээсээ хэзэээ ччччч "чи миний ачийг хариул, надыг баярлуул,бахархуул, шүүүдрийн усаар цай чанаж өг" гэж шаардахгүй. Би хүүгээ гаргасан болохоор миний л хариуцлага. Би тэр хүнээс юу ч хүсэхгүй, харин ч тэр хүний өмнө би үүрэг хүлээнэ. Харин ч аав ээжийхээ амьдралд баяр баясгалан авчирдаг ачтай буянтай хүн байхгүй юу. Мишаа ч гэсэн аав ээж эгчдээ баяр баясгалан авчирсан бурхны бэлэг нь байхгүй юу. Бурхан мурхан гээд ёстой авч өглөө би
Мишаа миний найз одоо энийг уншиж байгаа бол 1 гараа өргөөд хэлээ хамрандаа хүргээд, нөгөө гараараа гэдсээ нар зөв илээд бөгсөөрөө 8-ийн тоо зур гс ... Аав нь тэнгэрээс чамайг байнга харж хамгаалж ивээж явнаа. Харагдахгүй л болохоос байнга чамтай хамт чиний хажууд байгаа гэж бодоод сэтгэл өег амьдар. Угаасаа чи чадна л даа надаар заалгуултгү кэкэ.
Би ч одоо өөрөө эцэггүй өссөн болохоор эцэг хүний нөмөр нөөлгийг сайн мэддэггүй л юм. Аавтай хүүхэд гоё юмөөө гэж атаархаж ч байсангүй. Тийм нөхцөл бүрдүүлж өдий хүртэл өсгөж хүмүүжүүлсэн ээж, өвөө, эмээдээ баярладын. Өвөө маань байсан болохоор ч тэрүү аав гэдэг хүний тухай ойлголт надаас хол хөндий байдгиймөө. Харин хүүгээ харахлээр, бас бусад аавтай хүмүүсийг харахлээр бас жоохон ойлгодийн. Үхэл хагацал гэдэг зүйл ч мөн адил хол хөндий байсаар хэдэн жилийн өмнө өвөө маань өнгөрөхөд л ямар хэцүү зүйл байдгийг ойлгосон. Яг тэр жил угаасаа надад аймар хэцүү жил байсымөө, олон ч юм тохиолдсон жил . Орой унтах гээл нүүрээ угаагаад зогсож байсан чинь ээж утасдаал " МИний охин биеээ бариарай, өвөө чинь өнгөрчих шиг боллоо, эмээд чинь хэлээгүй байгаа, Сүнжин Гранд дээр яваад оч (ажлых нь шинэ жил нь болжийсий), ээж нь эндээс одоо гарлаа" гээл хэлсэн,, тэгээл ухаан санаа орж гараад... бусды нь одоо бүдэг бадаг л санадын. Одоо гэхдээ өвөөгөө байнга л дээрээс надыг харж ивээж явдаг гэж боддын. Ямар нэг болку бүткү хэцүү зүйл болохын бол өвөөгийхөө инээж бйагаа төрхийг нүдэндээ харагдуулаал, толгойгий минь илээд " МИний муу сахилгагүй шар охин" гээд үнсжийн гээ төсөөлдийн. Тээл бүх юм бүтчдийм шиг санагдды.



МИШАА минь мишэээж яваарай